Yalnızlığın Dili Etkileyici Ama Tekrarlı
Kavraz'ın karakterin içsel çöküşünü anlatırken kullandığı fragmanter, kırık cümle yapısı gerçekten etkileyici — sanki okuyor gibi değil, kişinin düşüncelerinin içine düşüyorsun. Ama açıkçası roman ilerledikçe bu anlatım tarzı kendini tekrar etmeye başlıyor; travmanın etkisini göstermek için aynı duygu durumunun çeşitli şekillerde işlenmesi bazen sıkıcı hale geliyor. Yine de karakterin geçmişle hesaplaşmasındaki dürüstlük ve yazarın toplumsal baskıyı gösterirken kullandığı ince ironi, kitabı okumaya değer kılıyor.













