Güç ve Çaresizlik Arasında Sıkışmış
Aaron'ın Superman'i bu sayıda beni çok rahatsız etti, ama belki de olması gereken rahatsızlık bu. Süpermen'in her şeyi çözebileceğine inanan bir karakter olarak sunulması yerine, insanların acısı karşısında neredeyse çaresiz hissedişini görmek, garip bir şekilde daha insani geldi bana. Ancak hikayenin bu duygusal ağırlığını taşımak zor — ne kahraman olmanın ne de insan olmanın yeterli geldiği bir yerde bırakılıyor, ve bu beni tatmin etmekten ziyade biraz boş hissettirdi. Belki tam da bu amaçla yazılmış olabilir, ama çıkış yolu olmayan bu çatışmanın sayfalar arasında sıkıştırılması, beni daha çok mutsuz bıraktı.




















