Acı Felsefesi Yerinde Hikaye Yok
Rolan'ın acı üzerine söyleyecek çok şeyi varmış, ama bunu karakterler ve olaylar üzerinden göstermek yerine doğrudan okuyucuya öğüt vermek tercih etmiş — sonuç olarak kitap daha çok bir rehber gibi hissettirdi, roman gibi değil. Karakterlerin acılarıyla yüzleşme süreci çok teorik kaldı, gerçek bir olay örgüsüne oturtulmamış olması da hikayeyi sürükleyici kılmadı; okurken hep "evet, acı dönüştürücü olabilir" diye başlık okuyorum hissine kapıldım.


