Travma anlatısı tekrarlı ve çıkmazda
Adeline'ın geçmişiyle yüzleşme süreci çok vaatli başlasa da, roman aynı psikolojik çevrelerin içinde dönüp duruyor—her sayfada yeni bir ilişki ya da olay umut verse de, sonunda hep aynı travmatik düğüme dönüyoruz. Karakterin içsel yolculuğu derinmiş gibi görünüyor ama olay örgüsü statik kalıyor, sanki Adeline'ın kendini anlaması hiç ilerlemiyor; sadece acısı farklı yüzlerle tekrar ediliyor.












