İki Taraf da Kırılgan Çıkıyor
Antigone'yi okurken beni en çok şaşırtan şey, Sophokles'in Kreon'u sadece bir tiran olarak çizmemesi. Evet, Antigone'nin kardeşini gömme konusundaki ısrarı çok etkileyici ve haklı hissettiriyor, ama Kreon'un da kendi mantığında tutarlı olması, onu tamamen kötü biri yapmaktan kurtarıyor. Antigone'de karakterler çoğu zaman kesin kararlarında sıkışıp kalıyor — ikisi de geri adım atmayı görmüyor ve bu da trajediye sebep oluyor. Beni tam ikna etmeyen kısım, Antigone'nin başından beri bu ölümü kabullenmiş gibi görünmesi; bazen karakterin iç çatışmasını daha derinlemesine görmek istedim.
















