Soseki'nin Sessiz Protestosu
Daisuke'nin boşluğunu anlatırken Soseki'nin cümlelerine dikkat ettim — sanki yazı kendisi de ağırlaşıyor, tıpkı karakterin düşünce döngüleri gibi. Ama bazen bu yavaş, iç-içe geçmiş anlatım biraz fazla kıvrımlı geliyor, okurken "şu noktaya gelmek için neden bu kadar dolambaçlı gitmeli?" diye düşündüm. Yine de bu stilin Daisuke'nin pasif direniş halini ne kadar iyi yansıttığını görmek etkileyici — kelime seçimleri ve cümle ritmi karakterin zihnini tamamıyla taklit ediyor, bu da beni çok etkiledi.












