Tempo dengesizliği sizi oynatır
As Devils Love'un ilk yarısında karakterlerin iç dünyasına dalış o kadar yoğun ki, bazen nefes almak istiyorsun — ama hikaye seni bırakmıyor. Sorun şu ki, bu yoğunluk ikinci yarıda aniden hafifliyor ve bazı sahneler hızlı hızlı geçip gidiyor, sanki yazar kendini kurtarmaya çalışıyor. Aşkın karanlık ve ışıltılı yönlerini görmek güzel, ama bu gidiş gelişler bazen okuyucu olarak seni dengesiz hissettiriyor — ne tam akışkan, ne de stratejik.

