Tempo problemli ama büyüleyici
Cazotte'un anlatı tarzı başta seni sürüklüyor, özellikle aşkın ilk çöküntüsünde ritim harika ilerliyor. Ama ortasında kitap biraz kendi içine kapanıyor, tekrarlayan duygusal dalışlar seni önceki sayfalardan geri götürüyor gibi hissettiriyor. Yine de bu yavaşlama, belki de aşkın çıkmazında insanın nasıl döngüsel düşündüğünü göstermek için kasıtlı olabilir. Son bölümde tempo yeniden canlı hale geliyor ama o kaybolan momentum tam olarak geri gelmiyor.










