Außenpolitische Perspektiven der Türkei: EU oder USA?

Bu kitap, Türkiye'nin dış politikasının stratejik seçimlerini, özellikle Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri arasındaki tercih mekanizmalarını derinlemesine incelemektedir. Çalışma, Türkiye'nin NATO üyesi olarak Amerika ile olan tarihsel bağlarını, aynı zamanda AB'ye üyelik başvurusunun getirdiği beklentileri ve hayal kırıklıklarını değerlendirmektedir. Kitap, ekonomik entegrasyon, güvenlik kaygıları, kültürel kimlik ve bölgesel güç dengeleri gibi çok boyutlu faktörleri ele almaktadır. Türk hükümetinin farklı dönemlerde bu iki kutup arasında nasıl hareket ettiği, stratejik ortaklıklar kurduğu ve çelişkilerle nasıl başa çıktığı analiz edilmektedir. Son tahlilde, kitap Türkiye'nin batı ile olan ilişkilerinin dinamik ve sorunlu doğasını, jeopolitik gerçeklikler ve iç siyasi faktörler açısından açıklamaya çalışmaktadır.

Bu çalışma, Türkiye'nin uluslararası ilişkiler stratejisinin temelinde yer alan iki kutuplu seçim dilemmesini analiz eder. Kitap, Türkiye'nin Avrupa Birliği ile Amerika Birleşik Devletleri arasında dış politika tercihlerini yaparken karşılaştığı stratejik çelişkileri incelemeye odaklanır. Coğrafik, ekonomik ve güvenlik faktörlerinin bu seçimde nasıl rol oynadığı, Ankara'nın geleneksel batılı ittifakları ile yeni bölgesel güç dengelemeleri arasındaki gerilimi ortaya koymaktadır. Kitap, Türkiye'nin kimlik arayışı ve jeopolitik konumlandırmasının kompleks yapısını sorgulamaktadır.

Bu kitap, esas olarak devlet aktörü olarak Türkiye'nin karakter ve motivasyonlarını analiz etmektedir. Türk dış politika karar vericilerinin rasyonel çıkar hesaplamaları, tarihsel bellek ve kültürel değerleri, uluslararası sistemde konumlanma çabaları incelenmektedir. Kitap, Türkiye'nin bölgesel güç olarak kimliğini tanımlamaya çalışan, pragmatik ancak belirsiz bir aktör portresi çizmektedir. Ankara'nın batılı kurumlarla olan ilişkileri ve doğu-batı gerilimi içindeki konumu, çok katmanlı bir devlet karakteri ortaya koymaktadır.

Türk dış politika yapıcılarının karar alma süreçleri, çift bağlılığın yarattığı psikolojik gerilim altında incelenebilir. Batı kurumlarına üyelik ve entegrasyona duyulan isteksizlik ile aynı anda bu kurumlardan yararlanma arzusu arasındaki çatışma, karar vericilerin zihinsel durumunu yansıtır. Kimlik krizi, güven eksikliği ve belirsizlik, Türk dış politikasının tutarsız davranışlarını açıklamada önemli rol oynamaktadır. Bu psikolojik faktörler, rasyonel çıkar hesaplamalarının ötesinde, kültürel ve tarihsel travmaların etkisini göstermektedir.

Kitap, devletlerin uluslararası sistemde kimlik inşasının felsefi boyutunu sorgulamaktadır. Türkiye örneğinde, batılı mı yoksa doğulu mu olunacağı sorusu, ontolojik bir kimlik problemi olarak ortaya çıkmaktadır. Çalışma, rasyonal çıkarlar ile kültürel değerlerin çatışmasında, hangi normatif ilkelerin rehber olması gerektiği konusunu irdelemektedir. Egemenlik, bağlılık ve özerklik arasındaki dengenin felsefik anlamı, uluslararası ilişkilerde etik seçim yapma sorumluluğunu gündeme getirmektedir.

Türkiye'nin dış politika yöneliminin tarihsel kökleri, Osmanlı İmparatorluğu'nun çöküşü ve Cumhuhuriyet'in kurulmasından itibaren izlenebilir. Atatürk döneminin batılılaşma projesinden, Soğuk Savaş döneminin NATO üyeliğine kadar gelen süreç, bu kitabın analizinin tarihsel temelini oluşturmaktadır. AB'ye başvuru süreci, 1987'den itibaren başlayan uzun müzakere dönemi ve 2000'li yılların umudu kitabın tarihsel bağlamını belirlemektedir. 2020 yılında yazılan bu çalışma, bu uzun dış politika tarihinin krizlerini ve dönüşümlerini değerlendirmektedir.