Ritmi Yakaladığında Bırakamazsın
B-1 Blok'un en büyü büyüsü, bölüm bölüm ilerlerken nasıl da hızlanıyor olması — başta yavaş yavaş karakterleri tanırken, bir noktadan sonra apartmanın içinde kendi içine çekilmiş hissediyorsun, tıpkı orada yaşayan insanlar gibi. Tepegöz'ün tempo kontrolü gerçekten etkileyici; her karaktere geçişte hikayeler birbirine dolanıyor, kesintisiz bir akış oluşturuyor ve seni sayfaları çevirmekten alıkoyamıyor. Okurken hissettim ki bu kitap sadece karakterlerin kilitli kapılarının ardında değil, kendi hızlı düşüncelerimizin de içine girmiş, oraya yerleşmiş.







