Dağınık Anlatı, Sürüklenen Hikaye
Bedenin Hafızası'nın temel fikri çekici — geçmişin bedenimizde nasıl yaşadığı, travmaların fiziksel izleri — ama roman bu güçlü konsepti anlatmakta başarısız oluyor. Olay örgüsü o kadar kırık ve dolambaçlı ki, karakterin içsel yolculuğu kayboluyor; kimin ne yüzünden neden acı çektiğini anlamak zor, olaylar birbirine bağlantısız atlıyor. Karakterlerin birbirleriyle olan ilişkileri de çoğu zaman belirsiz kalıyor, destekleyici mi engelleyici mi belli değil. Sonunda, okuyucu olarak kendimi kitabın kendisi gibi hissettim — parçalanmış, eksik, sanki yazarın da neyi anlatmak istediğini tam karar veremediği bir yapı içinde sürüklendi.






