Sürüklenen Cümleler, Kaybolmuş Hikaye
Fortune'un yazı stili beni çok hayal kırıklığına uğrattı — paragraflar birbirini kovalıyor sanki, durmadan akan bir nehir gibi ama hiçbir yere varmıyor; karakterlerin iç dünyasını anlatmak yerine yüzeysel duyguları tekrar tekrar söylüyor, "Will'i özledim, Will'i düşündüm" döngüsüne takılıp kalıyor ve bu da okurken beni çok yordu. Romantik bir nostalji yaratmak istediği belli ama bunun yerine zaman zaman sıkıcı bir monotonluk oluşmuş.








