Güzel Ama Eksik Kalan Bir Yolculuk
Zeynep Çakman'ın kendisini bu kitapta bu kadar açık bir şekilde anlatması beni çoğu zaman dokundu, özellikle hayallerin renginin solması ve büyümenin kaybı hakkındaki fikirleri gerçekten içime işledi. Ama dürüst olmak gerekirse, kitap ilerledikçe o ilk çarpıcı duygudan kayıp gittim—sanki yazar da kendisini bulurken biraz kaybolmuş gibi geldi bana. Anlatının ruh halinin değişimi ve karakterlerin gelişimi bazen tutarsız hissettirdi, kimi yerlerde çok sürükleyici, kimi yerlerde biraz dağınık. Yine de, kitabın en saf haliyle kalp masalı olma çabasını, o çocuksu yanını koruması gerektiğini söylemesi—bu mesaj bana kaldı, ve bu yüzden kitaptan tamamen vazgeçemedim.







