EH
@elcin_hekimer_50 · 4ay
Bir çekirdeğin iç monologu beni çekti
Behrengi'nin bu kitabı okurken beni en çok sarıp saran şey, anlatının o inanılmaz akıcılığı oldu — bir şeftali çekirdeğinin kendi dönüşümünü anlatırken, okur olarak ben de sanki onun içinde hissediyorum kendimi, hiç zorlanmadan. Tempo hiç düşmüyor, her sayfa seni bir sonrakine çekiyor çünkü çekirdeğin merak ve keşif duygusu bulaşıcı, çocuksu ama çok derinlikli. Kitabın en güzel yanı, basit görünen bir meyvenin hikayesini anlatırken aslında yaşamın en temel gerçeğini, değişimin ve devamılığın doğasını bu kadar doğal ve hiç ağır basmayan bir şekilde vermesi — sanki felsefe değil, sadece bir çekirdeğin haykırışı gibi geliyor.
