Vaatler Kadar Boş Kalan Dil
Kitabın önsözü beni çok umutlandırmıştı ama sayfalar ilerledikçe yazarın bu güzel felsefik söylemleri metinde hiç karşılık bulamadığını fark ettim—sanki başka biri yazmış gibi. Özellikle diyaloglarda ve karakter gelişiminde bir boşluk var; anlatım sıradanlaşıyor, o girişteki şiirsel tondan hiç eser kalmıyor, sadece sürüklenerek okuyorsun.
