Elif Şafak'ın çok beğendiğim kitaplarından bir tanesi :) Kitabın kurgusu bir apartmanda geçiyor ve siz kitabı okurken kendinizi o apartman sakinlerinden biri gibi hissediyorsunuz. Kitaptaki tasvirler ve kurgu başarılıydı ama buna rağmen başarısız bir final vardı. Elif Şafak kitaplarının ortak özelliği galiba başarısız finalleri. Güzel kitapları var ama o son yumruğu atamıyor okuyucuya :) Kitabı tavsiye ederim bir çırpıda bitiyor zaten :) Kitaptan sevdiğim cümleler; ✨️Profesör Kandinsky' ye göre, aşkın ölümsüz olabilmesi için hafızanın ölümlü olması şarttı. ✨️Başkalarının yanındayken olduğum insana katlanamadığım için ,mümkün olduğunca yalnız kalmaya çalışıyor ve hep aynı çıkmaz sorulara cevap arıyorum... ✨️Aslında en iyisi hayatımızı kontrol edemediğimizi bir an evvel itiraf etmek.! ✨️ Şu hayatta azalması gerektiğini öğrendiğin an, inadına çoğalan bir şey varsa, o da “evham”dır... ✨️(...)yarı haksızlığımızın üzerini kapatıyorduk yarı haklılığımızla! ✨️Her ay karneyle verilmeliydi insanlara kelimeler. Herkes, ağzından çıkan sözlerin, tıpkı içtiği su, işlediği toprak gibi kıt, kaynaklardan olduğunu, konuştukça sınırlı payından tükettiğini bilmeliydi! ✨️Hep yaşından bir kaç adım önde gitmiş, şimdiyse bir köşede durmuş, yaşının kendisine yetişmesini bekliyordu... ✨️İnsan dengi olmayan birine pekâlâ âşık olabilir de, dengi olmayanla arkadaşlık edemez... ( Bu ne yaman çelişki değil mi? 🤭) ✨️ Bir insanı sevmek, gamhânesinde bir türlü huzura erememiş hikâyeleri tomar tomar çıkartıp, birer birer temize çekmek demektir. Aşk ise, o hikâyelerin peşisıra dalıp sevdiğinin hayalhânesine, onun tasvir ettiğinden daha ötesi ve tezyin ettiğinden daha çirkiniyle karşılaştığın halde, çıkmayı istememektir oradan. Not: Kitabın yan etkisi olarak kitabı okurken ve okuduktan sonra bir süre burnunuza çöp kokusu gelebilir 🙊 İyi okumalar 🙋🏼♀️❤️


















