Bowling'in Huzursuzluğu Bulaşıcı
Orwell'in Bowling'i takip etmek bazen çok rahatlayıcı, bazen de sinir bozucu — kitabın temposu tam da bu şekilde tasarlanmış gibi duruyor. Başta hızlı akan retrospektif anlatı, Bowling'in geçmişe dalmalarıyla ritim değiştiriyor ve ben de onunla birlikte zaman içinde sürükleniyor, biraz kayboluyor hissediyorum. Mizahı sevdim, özellikle sıradan bir adamın içsel çelişkilerini bu kadar samimi göstermesi etkileyici, ancak orta kısmında bir durgunluk var — Orwell'in fikirlerini aktarırken anlatı biraz ağırlaşıyor, sanki konuşmaya başlıyor kitap. Sonunda Bowling'in o küçük isyanı seni geri çekiyor ama kitabın genel akışı beni tam olarak sarmalamadı, çünkü felsefik kısımlarla gündelik yaşam betimlemeleri arasında denge kurması zor gelmiş gibi.
