Vahşetin Üstüne Çok Fazla Düşünülmüş
Kosinski'nin çocuğun travmasını işlemek için kullandığı sembolik dil ve tekrarlanmış motifler, sonunda mesajın gücünü zayıflatıyor — sanki yazar 'bak ne kadar derin' diye elini tutup anlamını açıklamaya çalışıyor gibi hissettim. İnsan acısını bu kadar sistematik ve estetize edilmiş bir şekilde sunmak, paradoks olarak, okuyucu olarak beni masumiyetin ve vahşetin 'yakınlığından' çok, kitabın kendi yapaylığından uzaklaştırdı.








