Sayfaları Bırakamadığım Bir Çark
Brimstone'un en büyü büyüsü, Hart'ın okuyucuyu tam olarak ne zaman nefes almaya izin vereceğini biliyor olması. Hızlı geçen sahneler ile yavaşlayan duygusal anlar arasındaki denge o kadar iyi kurulmuş ki, 700 sayfayı iki günde bitirdiğimi fark ettim. Karakterlerin içsel çatışmaları ilerledikçe gerilim de yükseliyor, ve bu iki şeyin paralel gitmesi kitabı bırakmayı neredeyse imkânsız kılıyor. Özellikle son çeyrek kısımda tempo öylesine hızlanıyor ki, her sayfada ne olacak diye merakla okumaya devam etmek zorundasın.








