Tempo Beni Ele Aldı
Bul Beni'nin en büyük gücü, okuru nefes aldırmayan bir hızla ilerlemesi — her sayfada yeni bir soru, her bölümde bir çatlak oluşuyor ve merakın zinciri kopmuyor. Alkoç, gizemi açığa çıkarmak yerine katmanlaştırıyor, tempo hiç düşmüyor ama sıkıcı da hissettirmeden, okuyucu olarak ben farkında olmadan sayfaları çeviriyordum. Özellikle ortasından sonra, gerçeğe yaklaştıkça yazının ritmi değişiyor, neredeyse soluk soluğa kalıyorsun. Kitabın akıcılığı beni kaptırmasının en büyük sebebiydi — soru işaretlerinin çoğalması ile birlikte okuma hızım arttı, okumuş olmaktan ziyade yaşamış gibi hissettim.



















