Acı ve Umut Arasında Sallanmak
Burn'ü okurken kendimi garip bir yerde buldum — karakterin travmasıyla empati kurmak istiyordum ama bazı duygusal anları biraz abartılı hissettim, sanki acı her sahnede maksimum seviyede tutulmaya çalışılıyordu. Yine de intikam hikayesinin yanında kendini yeniden bulma kısmı beni içine çekti; özellikle dostluk ilişkilerinin nasıl çatlak oluşturduğu ve onarıldığı bölümlerde kitabı bir nefeste okumak istedim. Sonunda bu hikaye beni bırakmadı — hala karakterin seçimlerini düşünüyorum, çünkü hiçbiri kolay ya da siyah-beyaz değildi.



