Aşkın Adı Altında Boş Sözler
Shakespeare'in bu oyununda aşk ve ihanet arasında gidip gelen karakterleri izlerken bana hep aynı şey geldi: insanlar neden bu kadar basitçe birbirini aldatıyor, neden konuşup çözmüyorlar? Oyun, sadakat ve güven sorunlarını işliyor ama sanki her çatışma malzeme diye sunuluyor, çözüm değil. Karakterlerin "içsel çatışmaları" dediği şey aslında çoğu zaman tutarsız davranışlar, bir sahne sonra bir şey söylüyorlar, sonraki sahne bambaşka. Aşkın bir tuzak olduğu mesajı anladım ama bu mesajı iletmek için yazılan diyaloglar beni ikna etmedi—sadece tekrarlayıcı ve yorucu geldi.



















