Güzel ama Biraz Dağınık
Daudet'nin mektupları okurken bir tatlı huzursuzluk hissettim — her sayfa kendi başına çok güzel, ama bütün kitap olarak bakınca sanki birbirinden kopuk parçaları sıraya dizmiş gibi geliyor. Tempo düzensiz; bazen iki-üç sayfalık mektuplar çabucak bitip gidiyor, bazen aynı konuyu tekrar tekrar döndürüyor ve sıkıntı verebiliyor. Değirmeni ve çevresi hakkındaki gözlemleri gerçekten dokunaklı, ama bu gözlemlerin bir bütün oluşturması için kitabın daha sıkı örülmüş olması gerekirdi bence.






































