Dil kadar hikaye de yorgun
Ross'un yazı stili çok temiz ve akıcı, ama tam da bu yüzden hayal kırıklığı daha büyük oldu — güzel cümleler bir şey anlatmıyor eğer karakterlerin duygusal yolculuğu sanda sıkıntılı geliyorsa. Iris ve Roman'ın arasındaki bağ kurgudan ziyade büyü sayesinde oluşuyor, yazar da bunu dilin güzelliğiyle örtemek istiyor sanki, ama ben karakterleri tanımak, onların gerçek çatışmalarını görmek istiyordum — sadece güzel yazılmış sayfalar değil.










