Duygusal Mesafe Çok Soyut Kaldı
Yalnızlık ve mesafe temaları çok sık işlenen konular ama Lustig burada onları o kadar soyut, o kadar havasız tutmuş ki karakterin içsel çatışması bana hiç gerçek gelmedim — adeta bir felsefe dersi dinler gibi hissettim, insan bir hikaye yaşamak istiyordum. Geçmişle yüzleşme motifi de öyle yarım yamalak kalmış ki, sanki yazar kendisi de ne söylemek istediğini tam bilmiyormuş gibi geldi.


