Through the prism of Richard Lachmann’s ‘elite conflict theory of historical contingency,’ this book brings a new perspective and a fresh interpretation to the study of the attitudes of the Ottoman central ulema toward the pre-Tanzimat Westernizing reforms. Contrary to the prevailing view of intra-elite vertical dichotomy conflict as the primary basis for ulema reacitions, this research proposes inter-elite horizontal conflict as the root cause for the failure of the reform initiatives. Moreover, this study challenges the commonly held belief that the goal of centralization of the revenues of religious endowments by the ruling authority was to silence ulema opposition to the Westernizing reforms. Instead, through a detailed examination of the evolution of early European taxation models and fiscal centralization trajectories, this research concludes that the Mahmudian centralization of awqaf should be seen, rather, as an emulation of the wider eco-geographic trend in response to the historical challenges faced by European states and the Ottoman Empire. By problematizing the prevailing nomenclature of Ottoman historiography, this research clarifies the longstanding misconceptions attached to the term ulema. Finally, through a comprehensive survey of waqf-elite relations, this study will advance the understanding of the dynamics of the pre-Tanzimat Ottoman Empire.
Bu bölüm, yayınevinin tanıtım metni temel alınarak yapay zeka ile hazırlanmış bir yorumdur; kitabın doğrulanmış içerik özeti değildir. Eserin türüne göre karakter veya olay örgüsü yorumları geçerli olmayabilir.
Selim Argun'un 'Elite Configurations and Clusters Of Power: The Ulema, Waqf, and Ottoman State (1789‐1839)' adlı eseri, Osmanlı İmparatorluğu'nun geç dönemindeki güç yapılarını detaylı bir biçimde incelemektedir. Kitap, 18. yüzyıl sonlarından 19. yüzyıl ortalarına kadar uzanan bir zaman diliminde, ulemanın, vakıfların ve devletin birbirleriyle olan etkileşimlerini gözler önüne seriyor. Bu dönemde Osmanlı İmparatorluğu, modernleşme sürecine girdiğinden, bu değişimlerin etkisi altında, ulema sınıfının dini ve sosyal rolleri ile vakıfların ekonomik işlevleri üzerinde durulmaktadır. Argun, bu unsurların devletle olan ilişkilerini irdeleyerek, güç dinamiklerinin nasıl şekillendiğini ve bu ilişkilerin toplumsal yapıyı nasıl etkilediğini gözler önüne sermektedir. Ayrıca, Osmanlı İmparatorluğu'nun modernleşme sürecinde yaşanan dönüşümlerin, geleneksel yapılar üzerindeki etkileri de ele alınmaktadır. Bu bağlamda, kitap, okuyucuya tarihsel bir perspektif sunarken, aynı zamanda sosyo-politik yapıların dinamiklerini derinlemesine anlamalarına olanak tanımaktadır.
Kitap, Osmanlı İmparatorluğu'nun geç döneminde, ulemanın, vakıfların ve devletin güç dinamiklerini inceleyerek, bu unsurların birbirleriyle olan ilişkilerini ortaya koymaktadır. 1789-1839 yılları arasındaki dönemi ele alarak, sosyo-politik yapının nasıl şekillendiğine dair önemli ipuçları sunmaktadır. Ulemanın toplumsal ve siyasi hayattaki rolü, vakıfların ekonomik ve kültürel işlevleri ile devletin bu iki yapı üzerindeki etkisi derinlemesine irdelenmektedir. Bu bağlamda, egemenlik, güç ve otorite kavramları üzerinden bir tartışma yürütülmekte; Osmanlı İmparatorluğu'nun modernleşme sürecinde yaşanan dönüşümler, gelenek ve yenilik arasındaki gerilim ile birlikte analiz edilmektedir.
Bu kitapta belirli karakterler yerine, Osmanlı İmparatorluğu’nun sosyal yapısındaki önemli unsurlar olan ulema ve vakıflar öne çıkmaktadır. Ulema, dinî otorite olarak toplumun manevi ve ahlaki yönlerini şekillendirmekte; vakıflar ise sosyal dayanışmayı ve ekonomik kalkınmayı destekleyen bir yapı olarak işlev görmektedir. Her iki unsurun da, devletle olan ilişkileri ve bu ilişkilerin güç dengesindeki etkileri, karakter analizi bağlamında ele alınmaktadır. Ayrıca, bu unsurların bireyler üzerindeki etkileri ve toplumsal yapıyı nasıl etkilediği, kitapta önemli bir yer tutmaktadır.
Kitap, Osmanlı İmparatorluğu'nun geç dönemiyle ilgili güç yapılarını incelerken, bireylerin psikolojik durumlarını da dolaylı olarak ele alır. Ulema ve vakıf sisteminin, toplum üzerindeki etkileri, bireylerin kimlikleri ve toplumsal algıları üzerinde önemli izler bırakmıştır. Dini otorite olarak ulemanın varlığı, bireylerin inanç sistemlerini şekillendirmede etkili olmuş; toplumsal normlar ve değerler, bu otorite aracılığıyla pekiştirilmiştir. Öte yandan, vakıfların sunduğu sosyal hizmetler ve ekonomik destek, bireylerin yaşam kalitelerini artırmış, toplumsal dayanışmayı güçlendirmiştir. Bu bağlamda, bireylerin toplumsal yapıyla olan ilişkileri, psikolojik açıdan da derin bir inceleme gerektirmektedir.
Kitap, Osmanlı İmparatorluğu'nun geç döneminde güç ve otorite kavramlarının felsefi boyutlarını da irdelemektedir. Ulema ve vakıfların varlığı, toplumsal düzenin sürdürülebilirliği açısından önemli bir rol oynamaktadır. Dini ve ahlaki değerlerin toplum üzerindeki etkisi, bireylerin yaşamlarına yön vermekte; bu durum, otoritenin meşruiyetini sorgulamalarına neden olmaktadır. Ayrıca, devletin bu yapılar üzerindeki etkisi, güç dinamiklerinin nasıl şekillendiği üzerine düşünmeye sevk etmektedir. Bu çerçevede, güç, otorite ve otoritenin meşrulaşması gibi kavramlar, kitabın felsefi tartışmalarında merkezî bir yer tutmaktadır.
Osmanlı İmparatorluğu, 1789-1839 yılları arasında önemli sosyal ve siyasi dönüşümler yaşamıştır. Bu dönemde, Fransız Devrimi'nin etkileri ve Batılılaşma çabaları, imparatorluğun iç yapısında değişikliklere yol açmıştır. Ulema ve vakıflar, bu süreçte toplumsal dengeyi sağlama ve devletin otoritesini pekiştirme konusunda önemli roller üstlenmişlerdir. Kitap, bu tarihi bağlamda, Osmanlı'nın modernleşme çabasını ve geleneksel yapılarla olan etkileşimlerini ele alarak, dönemin dinamiklerini anlamaya yönelik önemli bilgiler sunmaktadır. Ayrıca, bu dönemdeki güç mücadeleleri ve sosyo-politik yapının evrimi, Osmanlı'nın geleceği açısından kritik bir öneme sahiptir.
Bir Karakterle Sohbet Et
PREMIUM AIBu kitabın bir karakterinin sesinden cevap alabilirsin — Litopya AI o karakteri canlandırır.
Henüz gönderi yok. İlk paylaşımı sen yap.
İçerik eklemek için giriş yap.
Henüz inceleme yok. İlk yorumu sen yaz.
İçerik eklemek için giriş yap.
Henüz alıntı yok. Sen ilk alıntıyı paylaş.
İçerik eklemek için giriş yap.
Henüz soru yok. İlk soruyu sen sor.
Henüz video yok. İlk videoyu sen yükle.
Selim Argun'un Litopya kataloğunda 3 kitabı bulunuyor. Kitapları 2021-2025 yılları arasında İBN HALDUN ÜNİVERSİTESİ YAYINLARI, SİYER YAYINLARI etiketiyle yayımlandı. Kitaplarının ortalama hacmi 230 sayfa. Eserleri ağırlıklı olarak Araştırma-İnceleme ve İslam kategorilerinde yer alıyor. En çok ilgi gören kitabı “Elite Configuratıons and Clusters Of Power: The Ulema, Waqf, and Ottoman State (1789‐1839)” (okur puanı 7.57). Kitabın tanıtımından: “Through the prism of Richard Lachmann’s ‘elite conflict theory of historical contingency,’ this book brings a new perspective and a fresh interpretation to the study of the attitudes of the Ottoman central ulema toward the…” Litopya okurları bu kitaplara 15 puan bıraktı. Ortalama puanı 10 üzerinden 8.46.
Selim Argun sayfasının tamamıAynı yazarın Litopya'daki diğer eserleri