Refi Cevad Ulunay, 'Eski İstanbul Yosmaları' eserinde, 20. yüzyılın başlarındaki İstanbul'un sosyal hayatına dair önemli gözlemlerini aktarır. Kitap, yazarın İstanbul'da tanıdığı yosmaların hayatlarını, hikayelerini ve toplum içindeki yerlerini anlatır. Yazar, bu kadınların yalnızca cinsellikleri ile değil, aynı zamanda hayatta kalma mücadelesi, aşk, acı ve özlem gibi insanî duygularıyla da ele alır. Eser, İstanbul'un sokaklarında geçen yaşamları, dönemin kültürel ve sosyal yapısını ve bu kadınların toplumdaki yerlerini sorgularken, aynı zamanda okuyuculara derin bir nostalji hissi verir. Yazar, gözlemlerini samimi bir dille aktararak, okuyucuyu İstanbul'un geçmişine doğru bir yolculuğa çıkarır. Her bir yosma, kendi hikayesini, zorluklarını ve hayallerini paylaşarak, okuyucunun empati kurmasını sağlar.