Tema güzeldi, anlatım yordu
Fare Kapanı'nın merkez fikrini sevdim — insanların kendi tuzaklarına düşmesi, ihanet ve pişmanlığın ağırlığı gerçekten dokunaklı konular. Ama Ali Doğan'ın anlatım şekli beni yordu; karakterlerin iç dünyasını açıklamak için çok fazla monolog ve analitik cümleler kullandı, sanki bana hikayeleri göstermek yerine hep anlatmak istiyordu. Özellikle ana karakterin çatışmalarını hissetmek yerine, yazarın ağzından duymak zorunda kaldım — bu da kitabın akışını kesiyor, okurken kopuyorsun. Temalar derin ama sunuş şekli yüzeysel kalmış.





