Vaaz gibi hissettiren basitlik
Bell hooks'un bu kitabı okurken kendimi bir konferansta oturup dinlemeye zorlanmış gibi hissettim — yazarın sesi, tonu, hatta cümleleri sanki bana doğru konuşuyor, ama bir yandan da beni ikna etmeye çalışıyor, sorgulama fırsatı vermiyor. Dili kasıtlı olarak basit tutmuş, ama bu basitlik beni bazen hafif görülüyormuş gibi hissettirdi; feminizmin bu kadar sade bir dille açıklanabileceğine inanmakta zorlandım, çünkü okurken hep 'ama ya bu şekilde mi?' diye iç içe mırıldandım.












