Menteş'in İnsan Portrelerinin Derinliği
Garanti Karantina'yı okurken fark ettim ki Menteş karakterlerini sadece anlatmıyor, onları adeta ruhlarından başlayarak inşa ediyor. Her şiirde bir kişilik var ve o kişilik kendi çelişkileriyle, kırılganlığıyla, direnciyle yaşıyor—yüzeysel değil, kemiklerine kadar inmiş. Şiir dilinin esnekliğini kullanarak insanların içindeki çatışmaları, zamanın onlara yaptığı değişimleri bu kadar organik bir şekilde gösterebilmesi, benim için yazarın gerçek gücü. Özellikle karakterlerin sessiz direniş anlarında, söylemeyerek söylediği yerlerde Menteş'in şiir mirasının ne kadar işlevsel hale geldiğini görüyorum—bu, sadece güzel söz söylemek değil, insanı tanımaktır.



















