Gecenin Sessiz Ritmi
Gecede'nin en büyüsü, zamanı nasıl gerip esnettiğinde yatıyor—bir saatin içinde bir ömür kadar duygu sıkıştırılmış, ama hiçbir yerde acele etmiyor. Erbil'in temposu sanki karakterlerin iç sesine ayarlanmış, her bir düşüncenin arasında yeterince sessizlik bırakıyor ki sen de o sessizlikte kaybolabiliyorsun. Hızlı geçen bir gece değil bu; çok yavaş, çok ağır, çok derin bir gece—ve tam da bu ağırlık yüzünden koyulaşan yalnızlığı kemik iliğine kadar hissediyorsun. Bir kez başladığında durduramadığım ama bitirmek de istemediğim türden bir kitap.




















