Başgil'in Nasihatçı Sesi
Başgil, gençleri birer pasif alıcı değil, kendi karakterlerini inşa etmesi gereken aktif bireyler olarak görüyor ve bu bakış açısı kitabın en güçlü yanı—ama aynı zamanda sıkıntılı tarafı da burası. Karakterler, örnekler aracılığıyla sunuluyor, yani gençlerin kendileri bir karakter yolculuğuna çıkmıyor, Başgil'in seçtiği tarihî ve ahlâkî modellerle karşılaştırılıyor. Bu bana biraz tek yönlü geldi; okur kendi çelişkilerini, kendi zayıflıklarını karakterlerin içinde bulma şansı daha az oluyor. Osmanlıca metni okumak ise başka bir deneyim—dil, kitabın ruhunu taşıyor ve gençliğin o dönemdeki ideallerine dokunuyor, ama modern okuyucu için dil engeli de gerçek. Başgil'in samimi ve sert bir rehber olarak duruşu saygı duyulası, fakat bazen vaaz etme hali beni kitaptan biraz uzaklaştırdı.




















