İyi Niyetli Ama Hızlı Geçiyor
Kitabın ilk bölümlerinde Serhat Gökpınar'ın çocukluk anılarına dalıyorsun ve o duygu yoğunluğu seni yakalamasına rağmen, bir süre sonra tempo biraz kaçıyor. Zorlu yaşam olayları arka arkaya gelip gidiyor, sanki her engeli atlatması için yazarın acelesi var — kimi bölümlerde daha fazla durulması gereken anlar hızlı bir şekilde geçip gidiyor. Hikaye olarak güçlü bir temel var ve insanın mücadelesi gerçek, fakat anlatım akışı bazen kopuk hissettiriyor; daha dengeli bir ritim olsaydı, kitabın duygusal etkisi çok daha kalıcı olabilirdi.







