İçsel yolculuk ama biraz hızlı atlatılmış
Dufayet'in ana karakterin travmalarıyla yüzleşme süreci gerçekten dokunuyor ve psikolojik derinliği var, ama beni biraz rahatsız eden şey, bu dönüşümün çok düz bir çizgide ilerlemesi—sanki her engel aşıldıktan sonra hemen bir ilerleme anı geliyor, oysa gerçek hayatta bu kadar lineer değil. Yine de karakterlerin birbirleriyle olan etkileşimleri samimi ve ilham verici, özellikle ana karakterin kendine güven kazanışının belirli sahneleri çok iyi kurgulanmış.

