Tempo sorunlu bir aşk romanı
Güzel Oyuncu'nun ilk yarısı gerçekten hızlı akıyor — Ronan'ın geçmişi ve Nova'nın gizemli tarafı seni merak ettiriyor, sayfaları çeviriyorsun. Ama ortasından itibaren hikâye sanki kendi içinde döndüğünü hissettim; aynı duygusal konuşmalar tekrar ediliyor, ilişkinin gelişimi biraz donuk kalıyor. Yazarın diyaloglara güvenmesi iyi, ama aralarına biraz daha hareketli sahneler serpiştirilseydi daha dengeli olurdu. Son bölümlerde tempo yeniden yükseliyor ama o ara sürüşte kaybettiklerini telafi edememiş gibi geldi bana.







