Yazı güzel ama hikaye boş
Kova'nın cümleleri akıcı ve zarif, özellikle fantastik ortamı anlatırken hoş bir ritmi var, ama bu güzel dil altında hiçbir derinlik yok—Vhalla'nın iç çatışması sığ kalmış, Prens'le ilişki klişe romantizm kalıplarında sıkışmış, ve tüm bu büyü dünyası da sanki yazarın kendisi bile tam inanmıyor gibi hissettiriyor.


















