Felsefe Dersi Değil Roman Bekliyordum
Rand'ın bireysellik manifestosu olarak yazdığı bu kitap, beni çok hayal kırıklığına uğrattı çünkü karakterler ve onların kişisel çatışmaları yerine, yazarın ideolojisinin dudak arası sözcükleri haline gelmişler—her sahne bir felsefe dersi gibi hissettim, insanlar gibi değil. Özgürlük ve yaratıcılığın değerini anlamıyorum diye eleştirmiyorum onu, ama bu mesajı iletmek için karakterleri bu kadar mekanik, cansız yapması beni kitaptan uzaklaştırdı; okurken kimin gerçekten ne istediğini, neden istediğini anlayamadım—sadece Rand'ın ne istediğini gördüm.




















