Olay yok, sadece hava
Abel Nema'nın sessizliğini anlatmak için yazarın seçtiği yol—hiçbir şey olmayan, hiçbir yere varmayan bir sürü günü arka arkaya dökmek—beni çıldırttı; dil labirenti diye sunulan şey aslında monoton bir tekrar, ve karakterin içsel çöküşü anlatılmak yerine okura hissettirtilmeye çalışılıyor ama ben bunu boş bir dans gibi hissettim, sanki yazar "anlat" yerine "ben de bilmiyorum" demiş gibi.






