Boşluk Hissi Çok Gerçek Ama...
Temiz'in varoluşsal kaygıyı anlatışı çok net ve rahatsız edici bir şekilde samimi — karakterlerin içsel çöküşünü okurken kendi boşluklarımı hissettim. Ama açıkçası, bu kaygıyı sorgulamaktan ziyade derinleştirmesi, sonunda okuyucuyu da çaresiz bırakıyor; kitap ne sorunun cevabını veriyor ne de okuru o karanlıktan çıkarmaya çalışıyor, sadece orada bırakıp gidiyor.






