Yalanlardan Arınmış İnsanlar
Vural Kaya'nın karakterleri beni çok sarıyor çünkü onlar gerçek insanlar gibi çelişkilerle dolu — söyledikleri ile yaptıkları arasında bir uçurum var ve yazar bunu çok ince bir gözlemcilikle ortaya koyuyor. Özellikle çocuklara karşı söylenenlerin pratikle hiç tutmadığını gösteren sahnelerde, karakterlerin maskeleri düşüyor ve ben de onların bu ikiyüzlülüğünde kendi kendimi görüyorum. Kitabın gücü burada yatıyor bence — Kaya, karakterleri suçlamıyor, sadece aynadaki görüntüyü gösteriyor ve okurun vicdanını konuşturuyor. Bu yüzden okuduktan sonra rahat değilim, ama en güzel rahatsızlık bu.


















