“"Belki de affedilmeni sağlayacak bir şey yapabilirsin." Parmaklarımı saçlarının arasından geçirdim ve sertçe çekiştirdim. "Nasıl?" “Teslimiyet yoluyla.” Parmağımla boğazının üst kısmına dokundum, yutkunmasını hissettim. “Bana teslim ol, Dimochka,” dedim, internette bulduğum isminin küçültülmüş halini kullanarak. “Dizlerinin üstünde tövbe et ve affını kazan.” Sözümü bitirmeden önce dizlerinin üzerine çöktü. Alnını karnıma yasladı. "Moya tsaritsa." İmparatoriçem . "Sana acı çektirdiğim için çok özür dilerim. İhtiyacın olan ve hak ettiğin adam ve koca olamadığım için ve tüm istediğim sana yakın olmakken seni bu aylarda yalnız bıraktığım için. Bir daha asla, söz veriyorum. Sana ulaşmak için ateşin içinden bile geçerim. Affını kazanmak için hayatımın geri kalanında dizlerimin üzerinde kalacağım."”
