Tasavvufi Jargon Tuzağına Düşmüş Bir Roman
Fatih Duman'ın aşkı 'ilim' olarak sunma çabası teoride güzel görünse de, pratik anlatımda karakterlerin içsel çatışmalarından ziyade tasavvufi kavramların tekrar tekrar döndürülmesiyle boğuluyor; yazarın dili, insani duyguların canlılığını kaybederek felsefi monologlar halinde akan bir nehre dönüşmüş, okuru karakterlerin gerçek yüzleşmesinden çok sözlü açıklamalarla karşı karşıya bırakmış.












