İyi niyetli ama ritimli değil
Ferhat Özbadem'in bu kitabı, Japon-İslam kimlik çatışmasını ele almak açısından cesur bir girişim, ama okurken tempo sorunuyla karşılaştım. Özellikle ilk yarısında, karakterin iç monologları ve aile çatışmaları çok tekrar ediliyor — aynı çatışmaları farklı sahnelerde hemen hemen aynı duyguyla yaşıyoruz, bu da hikayeyi biraz ağır hale getiriyor. Kültürel çatışma teması sağlam ve gerçekçi, fakat yazarın bu temayı işlemesi için harcadığı sayfa sayısı, akıcılığı feda ediyor. Yine de, Doğu-Batı köprüsü kurma amacı ve karakterlerin özgün perspektifi, kitabı tamamen kaldıramamış hissettirmek için yeterli.


















