İyi Niyetli Ama Yüzeysel
Ezgi Akgül'ün kitabı okurken kendimi garip bir yerde buldum — mesajına tamamen katılıyorum ama karakterlerin/örneklerin nasıl sunulduğundan tam emin değilim. Kitapta bahsedilen insanlar (mükemmeliyetçi anne, başarı takıntılı profesyonel vb.) çoğu zaman karikatür gibi geldi, gerçek insanların karmaşıklığını yeterince yansıtmıyor. Yazarın önerdiği felsefe samimi ve rahatlatıcı, ama karakterlerin dönüşümünü veya iç çatışmalarını derinlemesine görmek isterdim — sadece "bu böyle yapılmalı" diye söylemekten öte. Yine de kendi kusurlarımla barışmaya başladığım noktada, kitap bana belki ihtiyacım olan şeyi verdi.










