Nesiller Arasında Akıp Giden Zaman
İclal Aydın'ın bu kitabı beni en çok tempo açısından etkiledi — kuşaklar arasında gidip gelirken hiç hızlanmadı, hiç yavaşlamadı, sanki önceden belirlenmiş bir ritimle ilerliyor. Her neslin hikâyesi bir öncekinin devamı gibi dokunuyor ama asla tekrarlı hissetmiyor, tam tersine her kez yeni bir açıdan aynı duyguyu keşfediyorsun. Özellikle kapıların iki tarafındaki insanlar arasında geçen sahnelerde yazarın anlatış biçimi öyle bir akıcılığa sahip ki, zaman sıçramalarının hiçbiri seni kafa karıştırmıyor — tersine, bu sıçramalar kitabın en güzel yanı oluyor. Okudum bitti diye değil, daha okumuş olmak istediğim nadir kitaplardan biri oldu.



















