Duygu Sayfalarında Kaybolmak
Coşkun'un karanfil lekesi gibi iz bırakan şiirleri, aşkın ve kaybın ne kadar karmaşık olduğunu gösteriyor — kişisel deneyimlerime o kadar yakın ki bazen rahatsız etti. Ama açıkçası, bazı şiirlerde kendini tekrarlayan bir hüzün var; evrensel olmakla monoton olmak arasında bazen kayıyor kitap, hele de arka arkaya okunduğunda. Yine de Coşkun'un dili temiz ve samimi, içsel çatışmaları anlatırken gerçekten kendi ruhunu açıyor — bu yüzden bitirmekten vazgeçemedim.
