Şiir mi Felsefe mi?
Kovanlık'ın karıncaları, arıları ve kelebeklerini okurken kendimi hem büyülenmişlik hem de biraz kaybolmuşluk hissettim—dil öyle şiirsel ve metaforik ki bazen mesajın özü bulanıyor, sanki yazarın kendisi de sembollerinin içinde kaybolmuş gibi. Doğanın döngüselliğini anlatış tarzı gerçekten benzersiz ve dokunaklı ama kimi yerlerde o kadar soyut kalıyor ki, somut bir çıkarım almakta zorluk çekiyorum; yine de belki bu da yazarın amacı—okuyucuyu düşündürmek, cevap vermek değil.










