Kalp Metaforu Biraz Ağırlaştı
Özkan'ın iç dünyaya yapılan yolculuk fikrini sevdim, özellikle kalbimizin içindeki boş odaları doldurmak ve kayıp parçalarımızı bulmak konusu gerçekten dokunuştu — ama ikinci kitapta bu metafor biraz fazla tekrarlanmış gibi hissettim, sanki aynı mesajı değişik şekillerde anlatmaya çalışıyor. Yine de sevgi, ölümsüzlük ve ruh arayışı üzerine yazdıkları insanı düşündürüyor, sadece biraz daha derinden gitmesi gerekirdi belki.



















