Uzun Ama Yorucu Bir Son
Dördüncü kitapta Ferrante'nin temposu beni biraz hayal kırıklığına uğrattı — ilk üç kitapta o hızlı, nefes kesici ritim vardı ama burada sanki yazarın kendisi de bitirmek için acele ediyor gibi hissettim. Lenu ve Lila'nın olgunluk yıllarındaki çatışması önemli ama aynı döngüler tekrar tekrar işleniyor; sayfalar bazen ağır geliyor, özellikle orta bölümlerde. Yine de seri kapanışı olarak değerlendirdiğimde, iki kadının Napoli'ye dönüşü ve aralarındaki ilişkinin dönüşümü duygusal bir ağırlığa sahip — sadece bunu daha sıkı bir kurguyla okumak isterdim.


















