Potansiyeli Tam Kullanamayan Gizem
Eda Akkuş'ün kurduğu zaman atlı yapı ilginç, ama ben özellikle 1990'daki olayların detaylandırılmasında biraz hayal kırıklığına uğradım — cinayet merkezdeyken, karakterlerin iç dünyasından ziyade olay örgüsü ön plana çıkıyor. Hikayenin İngiltere'ye uzanan kısmında nefes aldım doğrusu; orada yazarın anlatı tarzında bir samimilik hissettim, sanki çocukluğunun sırlarını açığa çıkaran karakter gibi ben de okur olarak daha yakın hissettim kendisine. Ancak tüm bu duygusal potansiyele rağmen, sonuna doğru bazı bağlantılar bana biraz aceleci geldi — 30 yıllık bir sır için daha fazla soluk almayı isterdim.







